homeVoorpagina whoisWie zijn wij? penZelf schrijven boeiHelp pijlLog in penRegistreer

Symposium over armoede, eenzaamheid en zelfredzaamheid

bqSymposium over armoede, eenzaamheid en zelfredzaamheid bij Assadaaka Community op zondag 14 Oktober 12.30 – 17.00 uur, Sporthal Wethouder Verheij,  Polderweg 300, 1093 KP Amsterdam, 1e etage.

Presentatie Ahmed El Mesri.

‘Assadaaka Community als deel van de civiel society’

Ik ben hier als coördinator en oprichter van Assadaaka Community. Assadaaka betekent Vriendschap. Vriendschap voor iedereen, die daar voor open staat. Wij zijn er voor iedereen, we sluiten niemand buiten en laten ook niemand buiten gesloten worden.

Bij de oprichting van Assadaaka in 1991 heette het nog geen community, maar wij zijn al meer dan 28 jaar actief in Amsterdam Oost, de Indische buurt. Wij waren ook de eerste interculturele organisatie.

Hier in Amsterdam leven mensen in armoede. Hoe krijg je iedere dag weer eten op tafel? Armoede levert spanning op in het gezin; het heeft een enorme impact, juist ook op de kinderen. De ouders voelen zich falen, ze schamen zich voor hun situatie. ‘Weer gaan participeren’, het klinkt eenvoudig. Maar het vraagt om veel moed, en om doorzettingsvermogen. En,… er is hulp bij nodig.
Hoe belangrijk hulp daarbij is, daar weet ik zelf alles van. Toen ik in Nederland kwam, als Marokkaanse tiener, had ik niets, geen geld, geen huis, geen familie. Maar ik ging aan het werk, ik vond een plek om te wonen. En misschien het allerbelangrijkste, ik had hoop. Dat veranderde, door het auto ongeluk dat mijn leven drastisch veranderde. Ineens kón ik niet meer werken, kón ik niet participeren, woonde ik ver weg van de vrienden die ik had gemaakt. Er was een periode dat mijn hoop ver te zoeken was. Daar, vanachter de geraniums, nam ik een besluit. Ik moest naar buiten, nieuwe contacten maken, hulp zoeken. Hoeveel moed en doorzettingsvermogen dáár voor nodig is… daar weet niet alleen ík alles van, maar dat weten ook de ervaringsdeskundigen waarmee wij werken.  Wij noemen hun ervaringskennis niet zomaar deskundigheid, wat ons betreft is deze deskundigheid essentieel, om anderen in dezelfde situatie te kunnen helpen. Zelf ben ik nu al meer dan 28 jaar actief, als de oprichter van Assadaaka Community.

Door alle zorgen die bewoners van deze stad hebben, door een gebrekkige gezondheid, door een taalachterstand, of omdat zij hun weg in de systeem wereld niet kunnen vinden. Wij zijn er voor hén.
Ook wij zamelen in; voedsel, spullen, en medische hulpmiddelen. Dit doen wij in ons laagdrempelige buurthuis, het Vriendschapshuis, in Amsterdam Oost. In het Vriendschapshuis zijn altijd 4x per week ’s avonds Nederlandse taallessen. Dat is één van Assadaaka’s vele lopende activiteiten. Ook zijn er ’s avonds opgeleide ervaringsdeskundigen aanwezig, voor het beantwoorden van allerlei sociaal maatschappelijke vragen.  Deze participanten starten allemaal een hulptraject bij ons. Zo helpen wij hen met urgente problemen. En we gaan op zoek naar hun krachten en talenten, zodat zij steeds meer zelf de regie kunnen nemen. Binnen het project ‘Assadaaka’ gaan wij samen met hen, ruilmarkten organiseren. Daar kunnen zowel participanten als andere geïnteresseerden onderling spullen ruilen. Zo wordt het ‘ontvangen’  een betrokken activiteit, waar mensen zelf zeggenschap over hebben.  Ook stimuleren wij de participanten van ‘Assadaaka’ om aan de slag te gaan als gastheer of –vrouw in het Vriendschapshuis. Zo doen de participanten belangrijke werkervaring op, waardoor de stap naar de arbeidsmarkt weer zichtbaar wordt. Ze krijgen weer wat zelfvertrouwen, worden meer zelfredzaam en bouwen een sociaal netwerk op.
Vraag: Waarom heb ik indertijd gekozen voor interculturaliteit?

Om te beginnen omdat ik daar natuurlijk zelf mee te maken had, dus vanuit mijn eigen ervaringen. Om even terug te komen op wat ik in het begin vertelde, ik kwam in de jaren ’70 van de vorige eeuw hier als jongeman vanuit Marokko vol enthousiasme naar toe en besloot te blijven omdat ik Nederland een geweldig land vond: vrij en open, je kon werken en studeren, je kon zeggen wat je wilde, je kon demonstreren, je kon als je de taal leerde goed integreren. Dat heb ik allemaal gedaan.

Het begon mij op te vallen dat veel migranten die hier waren komen wonen zichzelf als ziek beschouwden en zich ook zo gedroegen. En ik zag ook dat er veel vooroordelen waren over en weer tussen migranten en geboren Amsterdammers. In de loop der jaren leken die tegenstellingen alleen maar te groeien en ik zag het als mijn taak om daar op mijn manier iets mee en aan te doen. Omdat ik geloofde in samenwerking, in het doorbreken van het isolement en komen tot gesprek over en weer. Als je elkaar ontmoet en kunt aankijken ligt de weg veel meer open om te komen tot begrip en samenwerking. Als je de vooroordelen en oordelen over en weer kunt uitspreken kun je ook zien wat er van overblijft als je samen aan een tafel zit. Uiteindelijk zijn er veel meer dingen waarin mensen op elkaar lijken en waarvoor ze elkaar nodig hebben. Vandaar ‘vriendschap’. Zo kwam de oprichting van Assadaaka tot stand.

Vraag: Op welke mensen richten wij ons vooral? (toelichting)

Wij richten ons voor het belangrijkste deel op kwetsbare mensen: mensen die onbereikbaar zijn voor de reguliere instanties, de geïsoleerden. Die reguliere instanties zijn voor deze mensen vaak veel te hoogdrempelig: de afstand is voor deze mensen te groot. Hetzij doordat ze letterlijk beperkt zijn in hun bewegingen, maar ook omdat ze behoren tot de kwetsbaarste groepen van onze samenleving. Je moet dan denken aan mensen met een fysieke of psychische beperking; aan mensen die bij instanties buiten de boot vallen; aan hen die niet gewend zijn om op dingen af te stappen, of om advies en om hulp te vragen; aan mensen die eenzaam zijn, die de taal onvoldoende spreken, die de taal van instanties niet begrijpen en die daarom de stap niet kunnen maken.

Wat wij bieden is een plaats waar je zonder vooroordelen welkom wordt geheten; waar mensen zijn die soortgelijke ervaringen hebben, die ook beperkt zijn, of zich ook achtergesteld of bekeken voelen of hebben gevoeld. Het uitwisselen van die eigen ervaringen biedt als het ware een veilige haven waar ze gehoor vinden van lotgenoten en waar ze niet worden bekeken vanuit hun gebrek of tekortkoming. Er wordt ze ook advies geboden en ze worden aangemoedigd om stappen te zetten die ze voorheen zelf als onmogelijk beschouwden.

Vaak zie je dan dat mensen die binnenkwamen voor hulp en omdat ze zich geen raad wisten met hun situatie langzamerhand los beginnen te komen en mee gaan werken met activiteiten voor anderen. Zo worden ze van hulpvragers enthousiaste medewerkers die weten waar ze over praten omdat ze de problematiek van binnen uit kennen.

(Vraag) Ik wil graag een voorbeeld geven waar ik trots op ben

Nou, er zijn talloze voorbeelden. Zo hebben heel veel mensen bij ons, via onze Taalwinkel, Nederlands geleerd. Anderen zijn zelf als vrijwilliger bij ons aan de gang gegaan. Ze helpen mee met het organiseren van talloze activiteiten en ondernemen zelf activiteiten voor de deelnemers. Ik denk ook aan groepen vrouwen die door het contact met ons werk meer zelfvertrouwen hebben ontwikkeld en zelfstandig op instanties af durven stappen of hun zegje doen op de school van hun kinderen bijvoorbeeld.
Ik kan een voorbeeld noemen van een vrouw met een fysieke beperking die van haar huis naar het revalidatiecentrum ging en verder haar huis niet meer uit kwam. Tot ze bij ons langzamerhand ging meepraten over dingen die ook haarzelf aangingen. Gaandeweg ontwikkelde ze zich tot iemand die nu in haar eigen stadsbuurt enorm belangrijk werk verricht en voor iedereen daar een bekend aanspreekpersoon is geworden. Ze komt nu zelfs in de lokale media haar verhaal doen. Dat is toch prachtig!

Het is zo belangrijk dat mensen een plek hebben waar ze zichzelf kunnen zijn, niet be- en veroordeeld worden, en ‘wakker’ gemaakt worden voor wat er om hen heen gebeurt. Het is belangrijk dat mensen in een buurt kunnen meepraten en meedenken over wat hen zelf aangaat: van hun dagelijks leven tot de politiek, van huis naar de straat en verder. Van zichzelf naar anderen en weer terug. Mensen hebben het nodig te ervaren dat ze ergens bij horen en dat ze gezien en gehoord worden. Dat is wat wij bieden. En dat vooral voor diegenen die tot de kwetsbaarste groepen behoren en die moeite hebben zelf hun weg te vinden.

(Vraag:) Ik wil nog iets zeggen ter afsluiting?

Voor de toekomst kan ik alleen maar blijven herhalen hoe belangrijk het is dat ons werk doorgang kan blijven vinden, met letterlijk voldoende ruimte dat het werk volledig recht doet.

Ik beschouw dit werk als mijn levenswerk en ik doe dat niet voor mezelf maar voor de mensen voor wie het bestemd is: de geïsoleerden. Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat er als gemeenschap aandacht is voor de meest kwetsbaren in onze samenleving. Zij die niet zelf de beweging naar buiten kunnen maken maar die daar onze hulp en aanmoediging bij nodig hebben. Laat dit werk mogelijk blijven!

Dank je wel,
Ahmed El Mesri.  Assadaaka Community

Gepost door ahmed op Sunday, 21 October 2018
Share |
Cafe • (0) CommentaarPermalink



In verband met hevige spamoverlast is het alleen mogelijk om te reageren als lid. Lid worden kan via deze link of de knop bovenaan de pagina. Inloggen kan door hier te klikken Lidmaatschap is vrij van spam en nieuwsbrieven. Onze excuses voor het ongemak.


Terug naar de hoofdpagina

Zoeken


geavanceerd zoeken

Contact
Wie zijn wij?
Voorpagina
Politiek
Agenda
Cafe
Columns
Dossiers

Agenda

11 juli 2008 Yacht en Robodocks
17-8-2008 Spektakel op IJburg
17-6-2008 Miracle Fortress live
5de Iftar Thema: sexuele diversiteit en religie Iftar/Debat
6de Iftar bij Assadaaka (Open Huis)
7de IFTAR BIJ ASSADAAKA 2008 - Brede viering Internationale Dag voor de Vrede, 21 september 2008
2/10/2008 Dag van de geweldloosheid
Gratis advocatenspreekuur voor mensen met een minimumuitkering

Recent Commentaar

Van saibismalgand 'Kerst- en nieuwjaarsgroet 2015'.
Van lpzywe 'Dialoog ontbijt over/met Migranten ouderen en hun geliefden.'.
Van ztcrkdn 'Migranten en ouderenzorg in Nederland'.
Van eclvrjmc 'Bewustwording medische Ethiek'.
Van wfupyjkqlio 'Week van Respect'.
Van ocbnrtjie 'Amsterdam Openspreekuren: NMI - Nederlands Migratie Instituut'.
Van aoeqyfcb '“Een gratis dagje onder de Marokkaanse zon: Dit is jouw kans!”'.
Van ofdyeerkdo 'Uitnodigin​g slotconfer​entie woensdag 11 juni 18.30-21.3​0 uur Jezelf kunnen zijn'.
Van klrkatdp 'Workshop ‘Naambordjes maken’'.
Van ftutawd 'Ik geloof nog steeds voor vrede in de wereld!'.

Maandelijkse Archieven

October 2013
August 2013
September 2012
August 2012
July 2012
June 2012
May 2012
April 2012
March 2012
February 2012
January 2012
December 2011
November 2011
October 2011
September 2011
August 2011
July 2011
June 2011
May 2011
April 2011
March 2011
February 2011
January 2011
December 2010
November 2010
October 2010
September 2010
August 2010
July 2010
June 2010
May 2010
April 2010
March 2010
February 2010
January 2010
December 2009
November 2009
October 2009
September 2009
August 2009
July 2009
June 2009
May 2009
April 2009
March 2009
February 2009
January 2009
December 2008
November 2008
October 2008
September 2008
August 2008
July 2008
June 2008
May 2008
April 2008
March 2008
February 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
February 2006

Recente artikelen

Het doek valt, aplaus voor u
Ontbijt bijeenkomst Saamhorigheid in tijden van onrust
Ontbijt bijeenkomst voor veiligheid, solidariteit en vrijheid
Calamiteiten Spreekuur Terreur Drama Nieuw-Zeeland
Feestelijke Internationale Vrouwendag bij Assadaaka Community