Neem dat gepraat over prachtwijken. We gaan nu vanuit Den Haag regelen dat het daar beter wonen wordt. Ik ben daar sceptisch over. Kunnen we alleen met stenen en cement de sociale structuren in die wijken herstellen? Ik onderschat het belang van goede huizen en een fatsoenlijke leefomgeving niet. Maar die prachtwijken worden niets als er geen prachtmensen wonen.

Schrikken doe ik niet meer van dit soort uitspraken; wel vraagtekens zetten, zo groot als ik ze maar bedenken kan. Het bovenstaande citaat is van Wim van de Donk, voorzitter van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid. Voor de volledige tekst van deze wetenschappelijke knutselaar ?pour sang?, verwijs ik gemakshalve naar Gepost door Tess Jungblut op Monday, 21 January 2008

PolitiekZB • Permalink

mwa je hebt wel gelijk rogier, dat het maar een woordspeling zal zijn, maar ik begrijp wel dat bij tess rillingen over de rug lopen, bij het woord prachtmensen. Ik krijg daar hele nietzscheaanse ideeen bij.
Het komt ook een beetje door dat heilige geloof in zelfredzaamheid dat eruit spreekt, als je appeleert aan een universeel idee van prachtigheid.
Sommige mensen redden zichzelf nu eenmaal niet en daar moeten wijken voor worden gebouwd, want prachtmensen houden de prachtwijken liever voor zichzelf. Dat is een natuurwet. (Zie bijvoorbeeld het Burgess model)
http://en.wikipedia.org/wiki/Concentric_ring_model

“Ik denk dat hij bedoelt dat er in wijken met veel sociale woningbouw relatief meer sociale problemen voorkomen dan in wijken met weinig sociale woningbouw, in verband met het feit dat er enig verband lijkt te bestaan tussen lage huren, lage inkomens en sociale problemen.”

De meeste doden door liquidaties binnen Amsterdam zijn, geloof ik, in Zuid en richting Buitenveldert gevallen, waar vrijwel geen sociale woningbouw meer voorhanden is! En dat liquideren rangschik ik toch wel onder sociale problematiek.

Commenting is not available in this channel entry.