homeVoorpagina whoisWie zijn wij? penZelf schrijven boeiHelp pijlLog in penRegistreer

Toespraak Ahmed El Mesri op 5 mei Bevrijdingsdag - dat vier je samen in de buurt!

toespraak ahmedStraatDiner op 5 mei Bevrijdingsdag in Amsterdam-Oost.

Dames en heren, ik heet u allen van harte welkom hier op deze speciale dag! Wat fijn dat u er allemaal bent!!

Vandaag is het voor Nederland een bijzondere dag: het is vandaag Bevrijdingsdag! Op deze dag vieren we met elkaar dat we sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog vrijheid kennen. Nu bijna 70 jaar geleden kwam er een einde aan vijf jaar Duitse Bezetting van ons land, en sindsdien vieren we ieder jaar op deze dag dat we in Nederland vrijheid kennen.

We vieren daarmee dat we in vrijheid leven. De vrijheid om bij elkaar te komen zonder angst om vervolgd of afgewezen te worden om geloof, ras, huidskleur, seksuele geaardheid, lichamelijke of geestelijke beperking of welke andere scheidslijn je ook maar kunt bedenken tussen mensen. De vrijheid voor een ieder om te zijn wie je bent, zonder angst voor uitsluiting, en met het vertrouwen dat je hier je eigen leven kunt leven en dat onze kinderen hun eigen leven hier kunnen opbouwen.

Toch is die vrijheid niet vanzelfsprekend. Ook niet in deze tijd. Vrijheid wil niet zeggen dat alles maar kan en mag; en het betekent ook niet dat de vrijheid van de één, onvrijheid of onveiligheid oplevert voor de ander. Vrijheid maak je sámen!
En vrijheid betekent ook dat je verantwoordelijk bent voor je eigen gedrag en dat je respect hebt en laat zien aan anderen.

Want in een samenleving die zo veelkleurig en gevarieerd is als de Nederlandse – en zeker als de Amsterdamse samenleving – zul je met elkaar rekening moeten houden. Vrijheid vraagt van je om je niet af te sluiten voor anderen en je in je eigen wereldje terug te trekken, maar juist om te proberen om in gesprek te gaan met elkaar en te zoeken naar wat je bindt in plaats van wat je scheidt. Vrijheid vraagt om een verdraagzame houding aan te nemen en niet alleen voor jezelf en je eigen kringetje vrijheid en veiligheid te verlangen maar ook bereid te zijn om dat aan anderen te géven.
Dat is als het ware het wisselgeld van vrijheid: dat je je mede- verantwoordelijk voelt voor je naasten, voor je medeburgers, je buurt- en stadgenoten. Dat je je realiseert: oké, ik leef hier in vrijheid, maar hoe werk ik samen met mijn buren en met mijn buurtgenoten aan een sfeer van vrijheid voor iederéén? En dat is méér dan dat je je onverschillig opstelt tegenover de ander of dat je er stiekem het jouwe van denkt en lekker je eigen gang gaat.

Dat màg natuurlijk altijd! Maar kun je het ook opbrengen om een ander echt aan te kijken, echt naar een ander te luisteren en dan echt te horen wat de ander zegt zonder meteen je eigen oordeel al klaar te hebben? Kun je het ook opbrengen om de ander echt als mens te zien en dan van harte te zeggen: ik zie jou, jij bent anders en dat is goed, ik ben anders en dat is ook goed.

Dat is niet iets wat vanzelf gaat en soms is dat ook best moeilijk. Je moet soms echt je best doen om een ander te erkennen in zijn of haar anders-zijn. Om te durven kijken naar diens menselijke kwaliteiten en om niet te blijven hangen in wat jou vreemd is of bang maakt of ergert – je vooroordelen dus.

Laten we wel wezen, we zijn allemaal mensen, en we hebben allemaal oordelen of vooroordelen over anderen en elkaar. De uitdaging is niet om die te ontkennen en om je mond te houden, maar om die gedachten bij jezelf te erkennen en dan te kijken of je oprecht vanuit je hart contact kunt maken met de ander.  Dàt levert wat op. Je terugtrekken niet.
Wat ik bedoel is ook:
De vrijheid die we hier in Nederland met elkaar hebben is niet gratis: je moet er wat voor doen, ieder voor zich en allen met elkaar. Vrijheid vraagt om onderhoud en werk aan de winkel. Het vraagt om bereidheid, van iederéén, om elkaar te erkennen in het anders-zijn, om verdraagzaam te zijn en bereid om er samen echt het allerbeste van te maken. In de buurt, in de stad, in heel Nederland.

Laten we die vrijheid waar zo hard voor is gevochten in de Oorlog niet als vanzelfsprekend beschouwen maar laten we die vrijheid blijven benutten door bruggen te bouwen naar elkaar toe, bruggen naar gezamenlijke doelen. Want we willen allemaal dat we hier in vrede met elkaar samen kunnen leven en dat we samen een toekomst kunnen maken die ook voor onze kinderen goed is om in te leven.

Lang leve de vrijheid die we vandaag hebben
voor het bouwen aan de toekomst van morgen!

Gepost door kamal
Agenda • (0) CommentaarPermalink



Naam:

Email:

URL:

Smileys

Onthoud mijn persoonlijke informatie

Mail me bij vervolg-commentaar


Terug naar de hoofdpagina

Zoeken

geavanceerd zoeken