Hemelvaartsdag donderdag 2 juni was er een gezellig samenzijn bij stichting Onze Hoop voor mensen met een handicap of een chronische ziekte en hun families. Er waren meer dan 40 mensen aanwezig. Goedenavond dames en heren, Als we pech hadden - zelfs maar een beetje pech - dan was u vanavond misschien verhinderd om te komen. Verhinderd door de omstandigheden van het leven. Dat zou zeer jammer zijn. Jammer - niet alleen omdat een belangrijke avond aan u voorbij gaat - maar ook omdat dan uw situatie, een van de grote vragen van onze tijd, in alle scherpte zichtbaar wordt.
Ik heb het dan over het vraagstuk van de zorg voor elkáár.
We leven in een tijd die ondanks krapte en bezuinigingen nog steeds als een piekperiode wordt aangemerkt. Niet voor iederéén, ik weet het. Ik bedoel dat meer in algemene zin.
Beste mensen, Mijn naam is Ahmed El Mesri, voorzitter van stichting Onze Hoop.
De economie kreunt en kraakt en velen ervaren elke dag de gevolgen van krimpend overheidsbeleid. In die zin is het natuurlijk geen piekperiode. In die zin is het beeld zelfs ronduit somber. In elk geval voor de velen die langs de kant staan. Die werk zoeken en niet vinden. Of geconfronteerd worden met de ene na de andere aanslag op de portemonnee.
Het in de samenleving bereikte welvaartspeil is hoog. Heel hoog. Tegelijkertijd zien we ontwikkelingen die wijzen op het verzwakken van maatschappelijke verbanden. Op het afnemen van onderlinge solidariteit en het toenemen van eenzaamheid.
En terwijl de samenleving steeds individueler wordt en zonder enige beperking persoonlijke vrijheid claimt, zien we dat de rijksoverheid een krachtig beroep doet op de burgers om hun sociale verantwoordelijkheid op te pakken. De hulpbehoevende burger wordt opgeroepen zo lang mogelijk thuis te blijven wonen met behulp van mantelzorg, informele zorg en vrijwilligerswerk. Bij zorgvragen wordt er eerst gekeken of naasten genoeg hulp kunnen bieden, of vrijwilligers kunnen inspringen. Pas als deze onvoldoende oplossing bieden wordt de stap richting professionele hulp gezet. De zorg voor elkaar voor deze doelgroep is ook onmogelijk geworden omdat men niet voldoende bekend is met de faciliteiten die er zijn. De drempel is erg hoog. Bovendien spelen schaamte en het niet machtig zijn van de taal een belangrijke rol waardoor mensen in sociaal isolement raken.
Vanavond willen we het daarover hebben: mantelzorg en mantelzorg voor mensen met psychische aandoening. Over zorg en de gevolgen ervan.
De overheid wil van verzorgingsstaat naar zorgsamenleving. De overheid wil voorkomen dat u te snel een beroep doet op dure persoonlijke zorg en ondersteuning.
De lokale politiek - uw Stadsdeel - voert dit beleid uit. Dit beleid dat voortvloeit uit de WMO, is erop gericht te voorkomen dat u afhankelijk wordt van zorg. Zorg voor elkaar is het uitgangspunt.
Ik neem nu de tijd om daarbij stil te staan.
Hoewel het begrip zorg voor elkaar toch alweer een tijd bestaat, denk ik dat er in ons land nog steeds honderdduizenden rondlopen die niet weten wat het begrip inhoudt. Ook al ben je er al dagelijks mee bezig, je beseft niet dat je er elke dag invulling aan geeft. Het spreekt toch voor zich dat je je handen uit de mouwen steekt als een hulpbehoeftige dat nodig heeft?
Maar iemand gedurende enkele dagen ondersteunen, of zelfs gedurende enkele weken, is iets totaal anders dan dat je het onafgebroken moet doen.
Maanden, jaren of tot het onvermijdelijke einde.
De werkwijze van stichting Onze Hoop is mensen met elkaar verbinden en zorgen dat ze die verbinding onderhouden. Dat mensen bijdragen aan het welzijn van de buurman of buurvrouw. Uiteraard gebeurt dat op diverse niveaus.
Onze Hoop bereikt bewoners die andere hulpverleners niet bereiken.
Bijna nergens in Nederland wordt deze groep bereikt, er is namelijk specifieke kennis nodig om hen te benaderen. Een folder in het postkantoor - in hoeveel talen dan ook - heeft voor hen weinig zin. Deze groep burgers leeft in een isolement, hetgeen elke dag weer opnieuw een moeilijke opgave is. Ook voor hun omgeving is het niet altijd eenvoudig. Alleen met specifieke kennis zijn zij geholpen. Voor deze mensen hoort hulp vanzelfsprekend te zijn. Voor deze mensen is Onze Hoop een ontmoetingsplaats.
Lotgenotencontact voor migranten met een beperking en psychische aandoening in het bijzonder. De mantelzorgers van deze doelgroep is erg overbelast. Er is helemaal geen klankbordgroep voor deze mensen. De activiteiten van Onze Hoop zijn er op gericht om deze mantelzorgers te ontlasten en samen met elkaar over de mogelijkheid te praten om tot een oplossing te komen.
Kwaliteit van leven moet voor iedereen gedurende het hele leven centraal staan. Onafhankelijk van het hebben van een ziekte of niet. Kwaliteit van leven moet qua inhoud in de loop van het leven voortdurend kunnen veranderen. Moet voortdurend bijgesteld worden. Als je een chronische ziekte hebt dan heeft dat zo’n impact op alle kwaliteitsaspecten dat de hulpverlening, veel meer dan nu, daarop ingesteld moet zijn.
Een avond als vanavond helpt om de zaken weer in het juiste perspectief te zien. We moeten vaststellen wat wèl en niet van zorg voor de ander mag worden verwacht. Deze avond helpt ook om na te gaan hoe mantelzorgers ondersteund kunnen worden. Want dat laatste is nodig, hard nodig. In het belang van degenen aan wie zij zorg verlenen en in het belang van henzelf.
De zorgbehoevende zal vaak niet zien hoe groot de claim is die hij legt, hoeveel tijd en aandacht hij vraagt.
Dames en heren,
We zullen samen ervoor moeten zorgen dat de politiek aandacht blijft houden voor kwaliteit in zorg. Er moeten fatsoenlijke afspraken worden gemaakt over hoe we de WMO gaan invullen en hoe we zorg gaan ondersteunen. Het thema van deze avond is goed gekozen en komt niets te vroeg.
Stichting Onze Hoop probeert deze doelgroep met psychische aandoening en hun verwanten (mantelzorgers) bewust te maken en op weg te helpen naar een groter bewustzijn.
Ik nodig u uit om mee te praten over het thema: samenzijn voor migranten met een psychische aandoening en hun verwanten tijdens nationale feestdagen.
Dank u.
Met vriendelijke groeten,
Namens stichting Onze Hoop
Mw. A. Hamdi
—
Stichting Onze Hoop zet zich al jaren in voor migranten met een handicap, chronische ziekte, ouderen en hun families om de participatie, integratie en sociale cohesie binnen deze doelgroep te bevorderen.
http://www.comiteonzehoop.web-log.nl