Toespraak Ahmed El Mesri
Voorzitter Assadaaka Community
Chanoekah-viering – 14 december 2025
Assadaaka Community, Amsterdam-Oost
—-
Dames en heren,
beste vrienden, buren, geliefde gasten,
jong en oud,
Van harte welkom.
Welkom bij Assadaaka Community.
Welkom in dit huis van ontmoeting, van dialoog en van verbondenheid.
Maar bovenal: welkom in het licht.

Vandaag zijn wij hier samen gekomen in een periode die van oudsher wordt gezien als de donkerste tijd van het jaar. De dagen zijn kort, de nachten lang. Het is een tijd waarin de kou ons naar binnen drijft, niet alleen letterlijk, maar soms ook figuurlijk. Want laten we eerlijk zijn: de wereld om ons heen kan zwaar aanvoelen. Oorlogen, spanningen, polarisatie en onzekerheid raken ons allemaal, ieder op zijn eigen manier.
Juist daarom is deze bijeenkomst zo waardevol.
Juist daarom is Chanoekah zo betekenisvol.
En juist daarom hebben wij elkaar vandaag nodig.
Chanoekah vertelt ons een oud verhaal, maar het is tegelijkertijd een verhaal dat vandaag de dag nog altijd spreekt. Een verhaal dat niets aan kracht heeft verloren. Het is het verhaal van een klein licht dat weigerde te doven. Van hoop die standhield, zelfs toen alles erop leek te wijzen dat het donker zou winnen. Van vertrouwen dat sterker bleek dan angst en wanhoop.
Volgens de overlevering was er in de tempel slechts genoeg olie om één dag licht te geven. Eén dag. Niet meer. Maar het licht bleef branden. Acht dagen lang. Niet omdat er overvloed was, maar omdat er geloof was. Omdat mensen bleven hopen. Omdat zij weigerden zich neer te leggen bij het duister.
Dat verhaal raakt mij diep.
Omdat het ons laat zien dat licht niet afhankelijk is van hoeveel wij hebben, maar van wat wij durven te geloven.
Dat zelfs wanneer middelen schaars zijn, de menselijke geest groots kan zijn.
En dat is precies wat wij hier, bij Assadaaka Community, samen proberen te doen.
Assadaaka betekent vriendschap.
Maar vriendschap is meer dan samenkomen wanneer alles vanzelf gaat.
Vriendschap betekent ook naast elkaar blijven staan wanneer het moeilijk wordt.
Wanneer verschillen zichtbaar worden.
Wanneer emoties hoog oplopen.
Wanneer de wereld ons probeert te verdelen langs lijnen van afkomst, geloof of overtuiging.
Vandaag steken wij samen de Menorah aan. En laten we eerlijk zijn: dit is niet slechts een ritueel. Het is een daad. Het is een belofte. Een belofte aan elkaar, aan onze gemeenschap en aan onze stad.
Een belofte dat wij blijven geloven in menselijkheid.
Dat wij blijven luisteren, ook wanneer het schuurt.
Dat wij blijven spreken met respect, zelfs wanneer meningsverschillen groot zijn.
Dat wij blijven delen, zelfs wanneer het voelt alsof er weinig is.
Het licht van de Menorah herinnert ons eraan dat één vlam genoeg kan zijn om duisternis te doorbreken.
Eén mens kan het verschil maken.
Eén gebaar kan hoop geven.
Eén keuze voor vrede kan een keten van licht in gang zetten.
Hier in Amsterdam-Oost leven wij samen. Joods, moslim, christen, gelovig en niet-gelovig. Mensen van verschillende achtergronden, verhalen en tradities. Onze kracht ligt niet in uniformiteit, maar in verbondenheid. Niet in hetzelfde zijn, maar in samen zijn. In het erkennen van elkaars waardigheid en het vieren van elkaars aanwezigheid.
Chanoekah leert ons dat identiteit geen muur hoeft te zijn, maar een brug.
Dat traditie geen grens is, maar een uitnodiging tot ontmoeting.
Dat geloof geen scheiding hoeft te brengen, maar juist betekenis kan geven aan samenleven.
Wanneer wij straks het licht ontsteken, laten wij dat doen met een open hart.
Met aandacht voor onze buren.
Met zorg voor onze kinderen en de wereld waarin zij opgroeien.
Met compassie voor iedereen die verlangt naar vrede, veiligheid en erkenning.
Moge dit licht niet alleen hier branden, binnen deze muren, maar ook meegaan naar onze huizen, onze straten en onze gesprekken.
Moge het ons eraan herinneren dat wij samen verantwoordelijkheid dragen voor de wereld die wij achterlaten.
Voor de toon die wij zetten.
Voor de keuzes die wij maken.
Laten wij vandaag niet alleen Chanoekah vieren,
maar ook het lef om mens te blijven.
Het lef om lief te hebben in een tijd van verharding.
Het lef om licht te zijn, juist wanneer het donker is.
Ik wens u allen een gezegende, warme en betekenisvolle Chanoekah toe.
Chag Chanoekah Sameach.
Dank u wel dat u hier bent.
Dank u wel dat u dit licht samen met ons draagt.
Ahmed El Mesri
Voorzitter Assadaaka Community